بازار جهانی فلزات گرانبها هفته گذشته را با فشار فروش سنگین به پایان رساند. قیمت طلا در معاملات جمعه حدود ۱.۷ درصد افت کرد و تا محدوده ۴،۱۴۷ دلار پایین آمد؛ نقره نیز با ریزشی بیش از ۳ درصد، سطح مهم میانگین متحرک ۲۰۰ روزه را از دست داد و به زیر ۶۵ دلار سقوط کرد.
مهمترین عامل این افت، تغییر انتظارات بازار نسبت به سیاستهای فدرال رزرو بود. پس از سیگنالهای انقباضی مقامات فدرال رزرو، احتمال افزایش نرخ بهره در نشست سپتامبر افزایش یافت. در نتیجه، شاخص دلار به بالای سطح ۱۰۱ واحد رسید، در حالی که بازده اوراق دوساله آمریکا ۱۳ واحد پایه افزایش یافت. بازارها اکنون حدود ۷۲ درصد احتمال میدهند که فدرال رزرو در نشست ۱۶ سپتامبر نرخ بهره را افزایش دهد.
در چنین فضایی، داراییهای بدون بهره مانند طلا و نقره جذابیت کمتری پیدا میکنند؛ زیرا سرمایهگذاران ترجیح میدهند به سمت دلار و اوراقی بروند که بازدهی مستقیم دارند. از طرف دیگر، کاهش نگرانیها درباره اختلال در عرضه نفت و بازگشایی تنگه هرمز بخشی از فشار تورمی را کم کرده و تقاضای پناهگاه امن برای طلا را نیز کاهش داده است.
از نظر تکنیکال، طلا تا زمانی که زیر محدوده ۴،۴۶۶ دلار قرار دارد، همچنان در وضعیت اصلاحی ارزیابی میشود. اگر حمایت ۴،۱۰۰ دلار از دست برود، احتمال افت قیمت تا محدوده ۴،۰۲۳ دلار و سپس سطح روانی ۴،۰۰۰ دلار وجود دارد. در مقابل، عبور دوباره قیمت از مقاومت ۴،۳۸۲ دلار میتواند اولین نشانه کاهش فشار فروش باشد.
نقره نیز شرایط حساسی دارد. شکست میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در محدوده ۶۹.۱۱ دلار نشان داد که فروشندگان فعلاً دست بالا را دارند. حمایت بعدی نقره در محدوده ۶۱.۰۱ دلار قرار دارد و اگر این سطح شکسته شود، احتمال افت تا ۶۰ دلار و سپس ۵۴.۳۹ دلار افزایش مییابد. برای بازگشت روند نیز، قیمت نقره باید دوباره بالای ۶۹.۱۱ دلار تثبیت شود.
در مجموع، تا زمانی که شاخص دلار آمریکا قوی بماند و بازار احتمال افزایش نرخ بهره را جدی بگیرد، چشمانداز کوتاهمدت طلا و نقره بیشتر متمایل به نزول خواهد بود.
